Μέσα από το οδοιπορικό του και τις εκπληκτικές φωτογραφίες της πόλης του Ναυπλίου, ο Κώστας Παπακωνσταντίνου μας δίνει τη δική του ανάσα ζωής.

Μια ανάσα που αποτυπώνεται δυνατά στις εικόνες. Τοπία τραβηγμένα με πάθος και ένταση στιγμής. Φωτογραφίες που αναβλύζουν ιστορία και χρώματα. Σοκάκια, ξύλινες πόρτες και ουρανοί.

Κοιτώντας για πρώτη φορά τη μαγευτική αυτή ξενάγηση να ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες, ένιωσα  πραγματικά ότι θα μπορούσα να γράψω τους λυρισμούς που μου ζήτησε ο φωτογράφος Κώστας  Παπακωνσταντίνου.

Λυρισμοί που απεικονίζουν έναν έρωτα παράξενο. Μία ιστορία ζωντανή, καθημερινή με τις δικές της όμως ιδιαιτερότητες.

Ιδιαιτερότητες  που διαπερνούν τις εικόνες, δίνοντας μια άλλη διάσταση.

Μέσα από τους στίχους, οι φωτογραφίες μεταλλάσσονται κι εκείνες με τη σειρά τους.

Έτσι, ένα σπίτι παύει να είναι απλά ένα σπίτι. Κουβαλάει ζωή. Το ίδιο κι ένας δρόμος, μια καλοκαιρινή σκιά, ένας ήλιος, ένας ουρανός...

Όλα ανασαίνουν μέσα από τα πρόσωπα της ιστορίας.

Ένα κορίτσι και ένα αγόρι, που άφησαν διακαιωματικά τον έρωτα να τους κυκλώσει.

Να τους γεμίσει κλυδωνισμούς που μένουν στο πέρασμα των χρόνων.

Κάτω από τις μυρωμένες βουκαμβίλιες.

Σε μια αυλή χρωμάτων.

Μαζί με ένα ποιητή που ψάχνει να βρει τις μούσες του...

Θα τις βρει ή θα φύγει χωρίς εκείνες;

Όμορφη πόλη

Πως μπορώ να σε ξεχάσω;

Σε κουβαλάω με ένα βαρύ Εγώ που δε λέει να μ’ αφήσει...

Στο βιβλίο αυτό η ποίηση σμιλεύεται με τη φωτογραφία που προσφέρει τη δική της μαγεία. Μια μαγεία ανεξίτηλη. Αξέχαστη. Όπως και η ίδια πόλη του Ναυπλίου.

Παναγιώτα Παρασκευοπούλου
Συγγραφέας - Ποιήτρια